Wijnverhaal

<- Terug

 

 

Wijntrip Rheingau

Na zeer veel pünktliche en höfliche mailwisselingen, vertrokken we eind februari naar de Rheingau.
Het eerste afgesproken bezoek was op Schloss Johannisberg om twee uur, bij het monument van de Spätlesereiter. Deze Spätlesereiter heeft veel betekend voor de zoetekauwen onder ons; zonder hem geen edelzoete botrytis-wijnen.
Het was in zijn tijd gebruikelijk dat een ruiter met wat geplukte druiven naar de vorst in Fulda toog, om het startsein te ontvangen voor de oogst. Gewoonlijk was deze koerier binnen 8 dagen weer thuis op het Schloss en wat er in 1775 gebeurd is weet men tot op heden nog niet, maar deze “Reiter” keerde pas na 3 weken terug. De druiven in de wijngaard waren al overrijp en half verrot. Men besloot na terugkeer van de koerier toch maar over te gaan tot wijn maken en toen bleek hoe fijn een späte Lese kon zijn. De Edelfäule was geboren. Mooie rijke edelzoete wijnen van door botrytis aangetaste druiven stonden voortaan op de (wijn)kaart!
Onze gids Herr Dokter, die echt zo heette en geen druivige titel droeg, nam ons mee voor een privérondleiding. De oudste fles die ik zag was uit 1748. Herr Dokter had net een aantal flessen uit de 60-er jaren van de vorige eeuw geproefd, omdat ze herkurkt werden. Waren nog heel mooi, maar helaas al weer afgesloten.
Het wijngoed is inmiddels in handen van een andere Dokter:… Oetker!
De familie von Metterich had geen nakomelingen en heeft het Schloss toen van de hand gedaan aan dit levensmiddelenconcern. In de vinotheek hebben we nog een 15-tal mooie Rieslings geproefd van G.H. von Mumm (die van de Champagne) en van Schloss Johannisberg. Beide wijnhuizen zijn in Oetker-handen en de Lagen grenzen aan elkaar. Bijgebleven is de Schloss Johannisberger Riesling 2008, erstes Gewächs. Vergist in houten vaten, in eigen kuiperij gemaakt van…Taunus-eiken. Niks Frans eiken!
Voor een echt feestje in je mond: Umami Papua chocolade erbij.
Deze met citrus en zeezout verrijkte melkchocolade is door een Duitse chocoladefabrikant speciaal ontwikkeld om bij droge of halfzoete riesling te eten.
Pittig, zo’n wijnreis!
Als waardige afsluiter een Beerenauslese 2008 van 100 euri voor een half flesje.
Als fluweel, filmend en met een dromerige afdronk.
Nog 2 dagen Rheingau te gaan…………

~Esther Meijer~

 

Rode airén

Cursisten stellen voor allemaal een fles wijn mee te nemen en tijdens de cursus blind te proeven.
Leuke actie! Welke wijn neem je als docent dan mee? Ik kies voor een airén. Het meest aangeplante druivenras ter wereld, waarvan de meeste mensen de wijn nog nooit geproefd hebben.
Sla je slag: twee euro nogwat bij Lidl! Gelukkig heb je dan ook een liter.
Er blijft genoeg wijn over om iets anders leuks mee te doen.
Neem een lege Bordeauxfles en giet daar een halve liter airén in. Vervolgens voeg je een beetje rode kleurstof toe. “Cyclaam”, kan ik echt aanraden! Geeft een mooie bordeauxrode kleur. Nét echt en daar gaat het om. Wel even ervoor zorgen dat er 10 graden temperatuurverschil tussen beide flessen zit.
Na een test op een goede bekende, die mij langer kent dan vandaag en er toch met boter en suiker intuinde, vertrok ik met gerust hart naar de cursuslocatie.
Daar beoordeelde men de witte airén als een banaan-achtige, vlakke wijn. Vervolgens schonk ik mijn rode airén op kamertemperatuur inde glazen. Gelukkig rook meer dan drie kwart van de cursisten met zijn ogen! Dat zijn toch de leuke momenten voor een wijndocent.
Kleurstof heeft geen geur en geen smaak, al helemaal niet die van frambozen. Aíren trouwens ook niet…..
Nu is dit geen “trucje” dat ik zelf heb bedacht.
Het is al eerder gedaan door Denis Dubourdieu, hoogleraar Oenologie aan de Universiteit van Bordeaux. Met dit testje wilde hij het belang van de kleur van een wijn aantonen.
Zelfs een panel van wijnexperts herkende niet dat het twee keer om dezelfde wijn ging. Hun proefnotities waren volledig anders.
Wijn proeven doe je met al je zintuigen en kijken is daar één van. En soms overheerst het oog de andere zintuigen!


Esther Meijer
Anywine